Okyanustaki plastiklerin biyolojik olarak parçalanabilirliğine ilişkin bir inceleme

Son yıllarda, dünya çapında plastiklerin yıllık üretimi ve kullanımı önemli ölçüde artmıştır.Çoğu plastik hızlı bir şekilde biyolojik olarak bozulur ve okyanusa girdiğinde büyük parçacıklara veya mikroplastiklere dönüşürMikroplastiklerin biyolojik ayrışıklılığı kimyasal bileşimlerine bağlıdır.Okyanustaki besin maddelerinin kullanılabilirliği, mikrop türleri ve işleme süreleri.
 
Şekil 1'de gösterildiği gibi, 40 metre derinliğinde mikroplastiklerin biyolojik olarak parçalanması birkaç gün ila aylar, 40-200 metre derinliğinde mikroplastiklerin biyolojik olarak parçalanması aylar ila yıllar alır.ve mikroplastikler için yüzyıllar daha derinOksijen içeriği, sıcaklık, fosfor ve azot gibi faktörler, deniz mikroplarının mikrobiyal büyümesi ve biyolojik parçalanması için önemli sınırlayıcı faktörlerdir.Mikroplastikler okyanustaki mikro-ekolojik dengeyi değiştirebilir, mikroorganizmalar tarafından sadece çözünmüş organik azot, amonyak ve nitrat da dahil olmak üzere aktif azotun küçük bir kısmını yudumlayabilmektedir.Geniş bir fikir birliği, azot içeriğinin kısa vadede nispeten düşük olmasıdır., ve mikroalgaların besin açısından yoksul ortamlara adapte olmaları onları üç milyar yıldır okyanustaki baskın tür haline getirdi.Bir araştırmada, mikroplastik parçacıklardaki mavi yeşil yosunların, çevresindeki deniz ortamındaki bakterilerden daha bol olduğu bulunmuştur..

Şekil 1 Okyanustaki Mikroplastiklerin Bozulması - Orijinal Metinden
Ulusal Okyanus ve Atmosfer İdaresi (NOAA), Amerikan Test ve Malzemeler Derneği (ASTM),ve Uluslararası Standartlaştırma Örgütü (ISO) yapay malzemelerin analiz yöntemlerini yayınladı.ASTM ve ISO standartları, deniz ortamlarında biyolojik ayrışıklılığı değerlendirmek için nefes belirleme yöntemleri de geliştirmiştir.Aerobik koşullarda, plastik numunelerin karbondioksit halinde biyolojik olarak parçalanması için asgari gereksinim %60 ila %70'dir ve süre 3 ay (ASTM D6691-09), 6 ay (ASTM D7473-12) ve 24 ay (ISO 18830) arasındadır.,ISO 19679, ASTM D7991-15).
 
Deniz suyundaki bakterilerin ihtiyaç duyduğu sınırlı miktarda azot nedeniyle, ASTM yöntemi kullanılarak tahmin edilen biyolojik bozulma hızı okyanustaki gerçek hattan 6000 kat daha yüksek olabilir.Testlerde kullanılan biyolojik bozulma zaman aralığı da aşırı tahmin edilebilir.Bu nedenle, pratik durumlarda, deniz ortamlarında mikroplastiklerin biyolojik parçalanma hızı tahmin edilenden daha düşük olabilir.
 
Ek olarak, mikroplastikler deniz ekosistemleri üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.Deniz ortamlarında biofilm oluşumu için karbon ve besin sağlamaŞu anda, mikroplastikler tüm okyanuslarda ve aynı su alanında bulunmuştur.mikroplastik lifler üzerindeki mikroorganizmalar, çevredeki parçacıklar veya suda bulunan süspansiyonda bulunan mikroorganizmalardan önemli ölçüde farklıdırBu nedenle, mevcut deniz mikroekolojik dengesinin bozulmasını ve olumsuz yönde gelişmesini önlemek için organik yük ve azot kullanılabilirliğini modellememiz gerekir.
 
Önemli bulgular
Nitrojen içeriğinin azalmasından sonra, algler deniz besin zinciri üzerinde olumsuz etkileri olabilecek ana grup olmaya devam edebilir.Gelecekteki araştırmalarda biyolojik ayrılmazlık için test yöntemlerini geliştirmek ve organik yük ve azot kullanılabilirliğini modellemek gereklidir..