کیسه های فیلم قابل تجزیه زیستی: "تکنیک ناپدید شدن سبز" در محیط طبیعی

اخیرا، با اجرای رسمی استاندارد ملی جدید برای کیسه های پلاستیکی قابل تجزیه،ویژگی های زیست محیطی کیسه های فیلم قابل تجزیه زیست توجه گسترده ای را به خود جلب کرده استاین نوع کیسه فیلم ساخته شده از مواد زیست محور مانند PLA، PBAT، PHA و غیره از طریق متابولیسم میکروبی در محیط طبیعی از طبیعت به طبیعت کاهش می یابد.تبدیل شدن به یک پیشرفت مهم در کنترل آلودگی پلاستیکی.

فرآیند تخریب در چهار مرحله پیش می رود: در مرحله اولیه، سطح کیسه فیلم بعد از تماس با رطوبت و میکروارگانیسم ها نرم می شود و درخشش خود را از دست می دهد.و آسيب هاي اندکي در لبه ها و گوشه ها رخ مي دهددر نتیجه، میکروارگانیسم ها به طور گسترده ای تکثیر می شوند و آنزیم هایی را برای تجزیه مواد پلیمر به قطعات مولکولی کوچک مانند اسید لاکتیک و اسید چرب ترشح می کنند.در مرحله متابولیک اصلی، این قطعات به دی اکسید کربن (محیط هوازی) یا متان (محیط بی هوازی) ، آب و نمک های غیر ارگانیک معدنی شده تبدیل می شوند. در نهایت،تمام مواد تشکیل دهنده به طور کامل در طبیعت ادغام شده اند بدون هیچ گونه باقی مانده میکروپلاستیک.

میزان تجزیه به طور قابل توجهی تحت تاثیر محیط زیست قرار می گیرد: در یک محیط کمپوست سازی صنعتی در ۵۰ تا ۶۰ درجه سانتیگراد، کیسه های فیلم واجد شرایط می توانند بیش از ۹۰٪ را در ۳ تا ۶ ماه تجزیه کنند.کمپوست کردن در خانه 6 تا 12 ماه طول می کشد• 12 تا 24 ماه در خاک مرطوب؛ محیط های آب شیرین 18 تا 36 ماه نیاز دارند، در حالی که محیط های آب دریا 3-5 سال نیاز دارند.اما هنوز هم می تواند پس از بهبود محیط زیست تجزیه شود.

ارتقاء تکنولوژی و کنترل دقیق استانداردها: استاندارد جدید ملی، آستانه میزان تخریب را از 60٪ به 90٪ افزایش داده است.و الزامات چرخه تخریب را برای سناریوهای مختلف روشن کردبرای مثال، شرکت ها را مجبور به بهینه سازی فرمول ها و فرآیندهای خود می کنند.فناوری مخلوط PBAT و نشاسته می تواند مقاومت کیسه های فیلم را بهبود بخشد و چرخه تخریب کمپوست را به 3 ماه کاهش دهدفناوری نانوکامپوزیت با افزایش سوراخ پذیری مواد، اتصال میکروبی و تجزیه را تسریع می کند.

ترویج کیسه های فیلم قابل تجزیه زیست نه تنها جایگزین های سازگار با محیط زیست برای فیلم های کشاورزی، کیسه های بسته بندی و زمینه های دیگر را فراهم می کند،اما همچنین به دستیابی به هدف "کربن دوگانه" از طریق حلقه بسته "استفاده از منابع بی ضرر تخریب" کمک می کندبا حمایت سیاست ها و تکرار تکنولوژی، این "تکنیک ناپدید شدن سبز" در حال تسریع ورود به زندگی روزمره است.